بی تو

بی تو ،من کجا روم؟کجا روم؟

هستی من از تو مانده یادگار،

من به پای خود به دامت آمدم ،

من مگر زدست خود کنم فرار!

تا لبم، دگر نفس نمی رسد،

ناله ام به گوش کس نمی رسد،

می رسی به کام دل که بشنوی:

ناله ای ازین قفس نمی رسد...!

گفتم نرو پرپر میشم

گفتی: میخوام رها باشم

گفتم: آخه عاشق شدم

گفتی:میخوام تنها باشم

گفتم: دلم

گفتی: بسوز

گفتی: یه عمری باز هنوز

گفتم: پس عمرم چی میشه

گفتی: هدر شد شب و روز

گفتم: آخه داغون میشم

گفتی: به من خوش میگذره

گفتم: بیا چشمام تویی

گفتی: آخر کی میخره

گفتم: منو جنس میبینی؟

گفتی: آره بی قیمتی

گفتم: یه روز کسی بودم

با من نکن بی حرمتی

گفتم: صدام میمیره باز

گفتی: با درد بسوز بساز

گفتم : حالا که پیر شدم

گفتی: که از تو سیر شدم

گفتم: تمنا میکنم

گفتی: میخوام خردت کنم

گفتم: بیا بشکن تنو

گفتی: فراموش کن منو

روزی روزگاری یه دوسی داشتم    

  دونیا مال م بی من غه م نیاشتم

  ته نیا دوسه گه م بی وه فایی کرد  

     ده لام چگه ری قه لبم شکان برد

       ئه وایل ئه رام وه ت دوسد دیرم      

          له ناو ئی  دونیا جوز تو نه یرم       

          ئه واسط ئه رام دلی که م ره نگ بی       

        روز وه روز وه ردم دائم له جه نگ بی      

 تا ک  یه روزی خه وه ر دان  وه تن 

     دلو دینو هه وار ئیمانم بردن   

  ره خت ئه روسی کردگه ده  وه ر  

   وه هه ر دو ده دسی دامه ناو سه ر

               تف له ی دونیا  بی ئیعتباره        

              خیانه ت فره خه یلی زیاده        

              قصه ی ئیشم وه تان  ایوه گوش بکه ن      

        عشقو عاشقی فه راموش بکه ن         

ترجمه شعركردي به فارسي :

 روزی روزگاری یه دوستی داشتم 

   دنیا مال من بود من غم نداشتم       

      تنها دوست من بی وفایی کرد

       از پیشم رفت و قلب شکستمو برد             

   اوایل بهم گفت دست دارم   

 تو این دنیا جز تو ندارم

           اوسط واسم دلش کم رنگ شد     

           روز به روز باهام دایم تو جنگ بود

     تا که یه روزی خبر دادن گفتن 

 دل و دینو  هاوار ایمانمو بردن

   و رخت عروسی به تن کرد 

        با هر دو دستم زدم تو سر

    تف به این دنیا بی اعتباره 

   خیانت  خیلی خیلی زیاده

یه قصه می گم براتون  شما گوش کنید     

  عشق و عاشقی رو فراموش کنید

کاش می شد غصه را زنجیر کرد

کاش می شد غصه را زنجیر کرد

ذره های عشق را تکثیر کرد

کاش می شد زخم را مرحم شویم

یار و غمخوار و انیس هم شویم

کاش می شد بر خلاف سرنوشت

قسمت و تقدیر را از سر نوشت

کاش می شد چشم و دل را باز کرد

نغمه ها ی دوستی را ساز کرد

کاش می شد عشق را آغاز کرد

بی خیال از هر غمی پرواز کرد
 

گفتي که مرا دوست نداري گله اي نيست

 بين من و عشق تو ولي فاصله اي نيست

گفتم که صبر کن و گوش به من دار

گفتي که نه بايد بروم حوصله اي نيست

 پرواز عجب عادت خو بيست

 ولي تو رفتي و ديگر اثر از چلچله اي نيست

گفتي که کمي فکر خودم باشم و آنوقت

 جز عشق تو در خاطر من مشغله اي نيست

 رفتي تو خدا پشت و پناهت

به سلامت بگذار بسوزد دل من

 مسئله اي نيست